English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

9.09.2011

Η Ευρώπη αναζητά τις μεθόδους του εκδημοκρατισμού της!


Στην Ευρώπη όσοι ασχολούνται με την πολιτική και τη διπλωματία, γνωρίζουν, πως η επιτυχία των πολιτικών αποφάσεων, σε μια εποχή που η δύναμη βρίσκεται στην πληροφορία και στη διαχείρισή της, εξαρτάται  και κρίνεται από την ικανότητα αντίληψης και γνώσης των πολιτών για το τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και στο Λουξεμβούργο, αφού οι αποφάσεις που λαμβάνονται εκεί, επηρεάζουν, καθημερινά τη ζωή, των 27 κρατών μελών, 500 εκατομμυρίων πολιτών, ανάμεσα σε αυτούς και τη χώρα μας. 
Αλήθεια, πόσοι από εμάς, σήμερα, νιώθουν Ευρωπαίοι; Πόσοι γνωρίζουν την ιστορία, τις αξίες, τους στόχους, το πολιτικό ή νομικό ή πλαίσιο που έφερε, φέρνει και θα φέρνει κοντά ανθρώπους με διαφορετικές γλώσσες, θρησκείες, ιστορία και πολιτισμό; Μπορεί η Ευρωπαϊκή ταυτότητα να συνυπάρχει με την Ελληνική, χωρίς να συμβιβάζεται κανένα στοιχείο από εκείνα που συνθέτουν την ιδιαιτερότητά μας ως έθνος, ή μήπως αναζητώντας, σε μια εποχή δυσκολιών και προκλήσεων τη νέα Ελληνική μας υπόσταση, αδυνατούμε να δούμε μακρύτερα, αυτό που στην ουσία, καθορίζει, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα ακόμα και το «μικρόκοσμό» μας; 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου αναζητώντας τρόπους ή οι πρακτικές, μέσω των οποίων η ΕΕ, θα πετύχει την αύξηση της ευαισθητοποίησης όσο και συμμετοχής των πολιτών της, στις διαδικασίες της και στη δημιουργία μιας σύγχρονης, ζωντανής ευρωπαϊκής δημοκρατίας, η οποία θα αναπνέει όχι με τα πνευμόνια των Βρυξελλών, αλλά και των 27 κρατών-μελών που την απαρτίζουν. Με στόχο λοιπόν τη συμμετοχή όλων στη δημοκρατία και παρά το γεγονός ότι ίσως να φαίνεται πρόωρο ή και ουτοπικό, δυο νέα εργαλεία, τίθενται στις υπηρεσίες του πολίτη», πρόκειται για την «πρωτοβουλία των πολιτών» αλλά και την πρόταση του Βρετανού Φιλελεύθερου, Andrew Duff για αλλαγή του ισχύοντος εκλογικού νόμου. 

Η «Πρωτοβουλία των Πολιτών» 

Πρωτοβουλία Ευρωπαίων Πολιτών: μπορεί να είναι το εργαλείο που περίμενε χρόνια ολόκληρα κάθε οργάνωση, κίνηση, ή ακόμα και ιδεολογικό ρεύμα που επιχειρεί μέσω του διαδικτύου, συλλαλητηρίων ή οποιασδήποτε μορφής διαδήλωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να περάσει την αντίδραση ή την αντίθεση σε ένα ισχύον πολιτικό ή νομικό καθεστώς, τουλάχιστον έτσι όπως εφαρμόζεται μέχρι σήμερα; Μπορούμε να φανταστούμε μια μεγάλη καμπάνια της Greenpeace, ή ένα σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας, ή μια συγκεκριμένη διεκδίκηση σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να φτάνει με τη μορφή επίσημης, έγκυρης, και οργανωμένης πρότασης προς συζήτηση στην ατζέντα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Ίσως ένας τέτοιος μηχανισμός να έχει τη δύναμη να φέρει στο προσκήνιο συζητήσεις για ανθρώπινα δικαιώματα που δεν έχουν κατοχυρωθεί ακόμα, ή παρατυπίες ή και παραβιάσεις όσων θεωρούνται κατοχυρωμένα. 

Πρόκειται για ένα μηχανισμό ενεργοποίησης της ΕΕ σε κάθε είδους προβλήματα, μια πρωτοβουλία, που θεσπίστηκε με τη συνθήκη της Λισαβόνας, είναι η δημοκρατικότερη ΕΕ με αμεσότερη συμμετοχή των πολιτών στη χάραξη των πολιτικών της. Με βάση τη Συνθήκη που τέθηκε σε ισχύ τον περασμένο Δεκέμβριο, η Επιτροπή, η οποία καταρτίζει τις νομοθετικές προτάσεις, θα έχει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την επίσημη υποχρέωση να εξετάζει προτάσεις που θα υποβάλλουν οι πολίτες και θα πρέπει να υποστηρίζεται από τουλάχιστον ένα εκατομμύριο επώνυμες υπογραφές (η οποίες θα συνοδεύονται από τη διεύθυνση κατοικίας, την ημερομηνία γέννησης, την υπηκοότητα και τον προσωπικό αναγνωριστικό αριθμό, δηλαδή τον αριθμό ταυτότητας, διαβατηρίου ή κοινωνικής ασφάλισης), οι οποίες θα προέρχονται από το ένα τρίτο τουλάχιστον των κρατών μελών της ΕΕ. 

Η Ευρωπαίκή Επιτροπή κατέληξε ήδη σε ορισμένους κανόνες που θα πρέπει να εφαρμόζουν οι Ευρωπαίοι όταν υποβάλλουν τις αναφορές τους, όπως ότι ο αριθμός των υπογραφών από κάθε χώρα πρέπει να είναι ανάλογος του μεγέθους της. ΄Ετσι απαιτούνται 4.500 υπογραφές για τις τέσσερις μικρότερες χώρες και μέχρι 72.000 για τη μεγαλύτερη, τη Γερμανία. Μόλις συγκεντρωθούν τουλάχιστον 300.000 υπογραφές πολιτών σε τρεις τουλάχιστον χώρες, η αναφορά θα καταχωρίζεται σε μητρώα της Επιτροπής και θα αποφασίζεται αν η πρωτοβουλία εμπίπτει στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της. Από αυτή τη στιγμή και μετά οι διοργανωτές θα έχουν στη διάθεσή τους έναν χρόνο για να συγκεντρώσουν τις υπογραφές που λείπουν. 

Αν η πρωτοβουλία συμπληρώνει τα απαιτούμενα κριτήρια, η Επιτροπή θα πρέπει εντός τεσσάρων μηνών να εξετάσει το θέμα και να αποφασίσει αν θα προχωρήσει στη θέσπιση νομοθεσίας, αν θα ζητήσει την εκπόνηση μελέτης ή αν θα απέχει από κάθε περαιτέρω ενέργεια. Όμως για κάθε μία από τις παραπάνω αποφάσεις, θα πρέπει δε να αιτιολογήσει δημοσίως και με επιχειρήματα γιατί κατέληξε στο ένα ή στο άλλο συμπέρασμα. Οι διοργανωτές τέλος, θα πρέπει να αποκαλύπτουν ποιος χρηματοδοτεί την αναφορά, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και τα πολιτικά lobby να μη χρησιμοποιήσουν για την προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών ιδεών, ένα εργαλείο που στόχο έχει να προάγει τη δημοκρατία.  Είναι όμως η πρωτοβουλία πολιτών αρκετή σε ένα κόσμο ατελείωτων μονολόγων, να φέρει τους ανθρώπους κοντά κάτω από ένα κοινό σκοπό και όραμα; Μήπως πριν από την πρωτοβουλία πολιτών θα πρέπει να υπάρξει μια πρωτοβουλία για τον ίδιο το δημοκρατικό διάλογο και τον τρόπο που διεξάγεται σήμερα; Αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν τόσο την ευρώπη, όσο και κάθε πολίτη χωριστά που έχει ή φιλοδοξεί να αποκτήσει ευρωπαϊκή συνείδηση.
 
Copyright © 2011 Le Regard Democratique ®. All rights reserved. No quotes from the materials contained herein may be used in any media without attribution to Le Regard Democratique. Permissions could be claimed at the email leregardcretois@gmail.com. LRC transcripts are created on a rush deadline and accuracy and availability may vary. This text may not be in its final form and may be updated or revised in the future.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: