English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

9.14.2011

Δυο νέοι ταξιδεύουν στον κόσμο "Ποδηλα-ζώντας"



Ο Μανός Λυπάκης, πολιτικός επιστήμων και ο Στέφανος Καρουζάκης, διαιτολόγος, είναι δυο νέοι που όταν τους γνωρίζεις υποκλίνεσαι στην απλότητα της παρουσίας τους, στον δωρικό αλλά ουσιαστικό τους λόγο, στα μάτια που αναζητούν τη ζωή πίσω από τα φαινόμενα και στο γενναιόδωρο χαμόγελό, σε μια εποχή που το έχει τόσο, μα τόσο ανάγκη.
Πριν από δύο χρόνια ξεκίνησαν με το ποδήλατό τους, ένα ποδηλατικό ταξίδι, το γύρο της Κρήτης, με τη δίψα να ξεφύγουν από την καθημερινότητα, να κάνουν κάτι διαφορετικό, να εξερευνήσουν και να γνωρίσουν καινούργια μέρη και ανθρώπους. Ένα ταξίδι με διαφορετική ταχύτητα, όπως λένε, χωρίς βιασύνη, χωρίς τουριστική διάθεση, χωρίς πεπατημένη. Αν και δηλώνουν ότι «με το ποδήλατο δεν έχουν καμία σχέση», επειδή θέλουν να μεταφέρουν το μήνυμα, ότι αν και το δικό τους ταξίδι συμπεριλαμβάνει το ποδήλατο, o κάθε άνθρωπος, στο  δικό του ταξίδι επιλέγει το δικό του μέσο και προορισμό! Για το Στέφανο και το Μάνο, πρώτος προορισμός ήταν η αγαπημένη και στους δύο, Κρήτη. Δεύτερος προορισμός η Τουρκία, και σε λίγες μέρες 02.10, «ποδηλατούν» για τη Ισπανία.

-Τι σημαίνει να βλέπετε τον κόσμο με την ταχύτητα ενός ποδηλάτου, τι σημαίνει να ιδρώνεις για το κάθε χιλιόμετρο; 
-Πάνω στα 2 πετάλια βλέπεις, ακούς καλύτερα...εξερευνάς ευκολότερα. Περιήγηση στην απόλυτη σιωπή των απέραντων τοπίων και στις κουβέντες με ανθρώπους. Ο πιο όμορφος κύκλος που σχεδιάσαμε μέχρι σήμερα στη ζωή μας . Τα πρώτα χιλιόμετρα έφυγαν άνετα και με όρεξη. Κάθε μέρα, είναι μοναδική, συνειδητοποιείς το απρόσμενο, το δύσκολο και αυτό είναι πάντα μια πρόκληση. 

-Τι κίνδυνοι υπάρχουν στις ποδηλατικές σας διαδρομές; 
-Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι, να μη συμμετέχει κανείς ενεργά στη ζωή και στις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται μέσα σε αυτή.  Με τη συμμετοχή, ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος. π.χ. στην Τουρκία, αν και όλοι θα περίμεναν ότι θα ήταν ένας επικίνδυνος προορισμός, μας δέχτηκαν με απίστευτη φιλοξενία, τόσο που άλλαξε ο τρόπος που εμείς αντιμετωπίζαμε πια τον τόπο. Ωστόσο αν και υπάρχουν μυικοί πόνοι από την κούραση, ο ψυχολογικός παράγοντας είναι ο πιο απρόσμενος και ο πιο δύσκολος. πχ.αν είσαι ερωτευμένος, δε μπορείς να αφοσιωθείς στη διαδρομή. Ωστόσο στο ταξίδι με τη συνεργασία όλα αντιμετωπίζονται.Επίσης υπάρχει δημοκρατικότητα στο ποιος ηγείται της πορείας, ο πιο ξεκούραστος, είναι προχωρά πρώτος, μέχρι να ανακτήσει τις δυνάμεις του ο άλλος.

-Πρόπερσι κάνατε τον γύρω της Κρήτης. Τι είναι αυτό που θυμάστε περισσότερο; 
Ο Στέφανος λέει πως, «το νότιο κομμάτι της Κρήτης, πανέμορφα ηλιοβασιλέματα σε διαφορετικά τοπία», κι ο Μάνος, εξομολογείται πως «ένιωσε σαν να ήταν σε ένα άλλο τρόπο και πως πρώτη φορά έβλεπε την Κρήτη με τόση άνεση χρόνου, ενώ ανακάλυπτε διαρκώς άλλα πράγματα, ένας τόπος πιο όμορφος απλά επειδή η ταχύτητα της διαδρομής ήταν πιο αργή!» 

Τουρκία… τι όμορφο ή άσχημο σας έρχεται στο μυαλό από αυτή τη διαδρομή; 
-Άσχημο…. σίγουρα το κακό οδικό δίκτυο, ειδικά αν υπάρχει βροχή και φυσικά το τρύπιο λάστιχο το οποίο λειτουργεί πάντα ανασταλτικά στην ψυχολογία μας.  Όμορφο…. Το Αϊβαλί και η γνωριμία με τους Τουρκοκρητικούς που μας φίλεψαν, μας έπαιξαν μουσική και μας είπαν μαντινάδες. Νιώσαμε σαν να είμαστε στην Κρήτη, και μάλιστα εκείνοι διατηρούν παραδόσεις στον τρόπο που μιλούν, στον τρόπο που τρώνε και ζουν πιο έντονα από εμάς, και μάλιστα πολλοί από αυτούς δεν έχουν έρθει ποτέ στην Κρήτη. Είχαμε επίσης την τύχη να συναντήσουμε τον τελευταίο Τουρκοκρητικό της πρώτης γενιάς, τον Αλή-Μπεή, 94 χρονών σήμερα, ο οποίος γεννήθηκε στην Κρήτη και σε ηλικία 6 χρονών, με την ανταλλαγή των πληθυσμών πήγε στην Τουρκία. Μας είπε μάλιστα και μια μαντινάδα: 
«Τα βάσανα μου κι οι καημοί, 
οι πίκρες μου και οι πόνοι 
για μένα εγενίκανε, 
παντοτινά γειτόνοι» 

-Πάνω στις δύο ρόδες του ποδηλάτου, μοιάζει όμως να αναζητάτε και κάτι βαθύτερο από την εξερεύνηση του τοπίου, σωστά; 
-Φυσικά…αναζητούμε το δικό μας προορισμό, το εαυτό και την συνύπαρξη με τον άλλο χωρίς εγωισμό. Ο εγωισμός δε χωράει στο ταξίδι, είμαστε ομάδα! Αναζητούμε να γινόμαστε καλύτεροι στις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι άνθρωποι φέρονται άσχημα στους άλλους ανθρώπους, είτε τους αγαπάνε είτε όχι. Μόνο από ΕΓΩΙΣΜΟ! Το ταξίδι καταρρίπτει, τον εγωισμό, χωρίς να χάνουμε την επαφή με την πραγματικότητα. 

-Το ταξίδι πιο σημαντικό ή ο προορισμός; 
-Σίγουρα το ταξίδι, τον προορισμό μπορείς εύκολα να τον ορίσεις ενώ το ταξίδι όχι, είναι γεμάτο απρόοπτα, σε φέρνει αντιμέτωπο με πολλά πράγματα, κι ίσως ούτε καν το ταξίδι αλλά ο κρυφός σκοπός κάθε ταξιδιού. Όμως και η επιστροφή είναι μια διαδικασία, επαναπροσαρμογής, όπου μικρές «πινελίες» από το ταξίδι πρέπει να προστεθούν στην καθημερινότητα, χωρίς να χαθεί η ισορροπία, μέχρι το επόμενο ταξίδι... 

-Το ωραιότερο ταξίδι είναι αυτό που δεν ήρθε ακόμα; 
-Μμμμ, αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση, απλά θέλουμε, η κάθε διαδρομή να έχει μια βαθύτερη ουσία, να έχει σκοπό, και στόχο, στόχο, μια αναζήτηση… Ο επόμενος προορισμός είναι η Ιβηρική χερσόνησος και συγκεκριμένα τα νότια παράλια της Ισπανίας, εκεί θα συναντήσουμε τους Αγανακτισμένους, και θα ανταλλάξουμε απόψεις. Αλλά θα θέλαμε να πάμε και στην Κούβα στο μεταίχμιο της ιστορίας της χώρας και του Φιντέλ Κάστρο. Όμως και στην Κύπρο θα θέλαμε να περάσουμε με τα ποδήλατά μας παράλληλα από τη διαχωριστική γραμμή που χωρίζει, τόσα χρόνια, το νησί στα δυο. Επικίνδυνο; Ίσως... Όμως έχει ένα νόημα!

video

Έκθεση φωτογραφίας μετά μουσικής για καλό σκοπό!

Η ομάδα podilazondas προσκαλεί το κοινό του Ηρακλείου στην έκθεση φωτογραφίας που θα πραγματοποιηθεί στην Πύλη Βιττούρι από τις 19 – 26 Σεπτεμβρίου, ενώ παράλληλες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν και στις 20/9 (ώρα έναρξης: 9.00) με τον Ross Daly και άλλους 11 μουσικούς από το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος με μουσικές από την Ανατολή, αλλά  και τους Minus Cat στις 25/9, (ώρα έναρξης: 9.00), με διασκευές παλαιών και νέων τραγουδιών σε ρυθμούς jazz και bossa nova Η γενική είσοδος: 5 ευρώ και τα τα έσοδα θα διατεθούν για την αγορά ειδικών διαδρόμων για την προσβασιμότητα των ατόμων με ειδικές ανάγκες στην παραλία της Αγίας Πελαγίας σε συνεργασία το Δήμου Μαλεβιζίου. Πρόκειται για μια ευαισθητοποίση με στόχο άμεσο αποτέλεσμα για τα ΑΜΕΑ που στερούνται τη θάλασσα κάθε καλοκαίρι, εξαιτίας της μη προσβασιμότητας στις δημόσιες παραλίες της Κρήτης. 


Στέφανος Καρουζάκης 

Γεννήθηκα στο Μέντεν της Γερμανίας το Σεμπτέμβριο του 1983 από γονείς Έλληνες μετανάστες. Σύντομα επιστρέψαμε στο Ηράκλειο της Κρήτης όπου και ενηλικιώθηκα. Από τότε η ζωή μου μια βόλτα. Η Ελλάδα μια γειτονιά. Κρήτη, Θεσσαλονίκη, Αθήνα. Στο σχολείο κοπάνα, στη σχολή κοπάνα, στη ζωή...γιατί ν’ αλλάξω; Παρ΄ όλα αυτά σπούδασα διατροφολόγος. Η διατροφή και η μαγειρική κατέχουν πολύ ξεχωριστή θέση στη ζωή μου, διότι με κάνουν και νιώθω ελεύθερος. Αναζητώντας όμως περισσότερες στιγμές ελευθερίας, είδα το ποδήλατο ως μέσον απόδρασης και αναψυχής. Οι αισθητικές και πνευματικές στιγμές που μου παρέχει είναι μοναδικές και το κατατάσσουν στα πιο ουσιαστικά πράγματα που έχω κάνει μέχρι σήμερα. 

Μανος Λυπάκης  
 
Γεννημένος στην Καρδίτσα το 1983, μεγαλωμένος στο Ηράκλειο από το 1984, Έκανα ένα διάλειμμα 6 χρόνων για να ζήσω στους έντονους ρυθμούς της πρωτεύουσας, όπου και σπούδασα πολιτικές επιστήμες. Όμως οι επαγγελματικές σειρήνες και η προοπτική των περαιτέρω σπουδών δεν αρκούσαν για να με κρατήσουν μακριά από το αγαπημένο μου νησί. Επέστρεψα στο Ηράκλειο το 2007, κι έκτοτε ασχολούμαι με τη δημοσιογραφία, την αρθρογραφία και τη φωτογραφία. Το ποδηλατικό ταξίδι ήρθε ξαφνικά στη ζωή μου. Με βοηθάει να διευρύνω τα όρια μου και να γνωρίζω τον κόσμο έτσι όπως εγώ θέλω, αθόρυβα και ουσιαστικά.   Είναι το μέσο για να ξεφεύγω για λίγες μέρες στο δικό μου φανταστικό κόσμο! 
 Περισσότερες Πληροφορίες 

Δεν υπάρχουν σχόλια: