English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

10.10.2011

Η κρίση, οι δημοσιογράφοι και η άγνοια...

Ποιος είναι ο ρόλος της δημοσιογραφίας και των δημοσιογράφων σε καιρό οικονομικής κρίσης; Μπορούμε να αντιληφθούμε πραγματικά τη δύναμη που παίζει η πληροφορία στη ζωή μας; Αλήθεια, έχουμε επίγνωση του ότι, συχνά, μετατρέπουμε τους εαυτούς μας σε «δοχεία πληροφοριών» αδυνατώντας να σχηματίσουμε ουσιαστική γνώση και γνώμη για το συμβαίνει γύρω μας και κυρίως για το τι πρόκειται να συμβεί, ειδικά σε μια εποχή που η Ενωμένη Ευρώπη και οι αρχές πάνω στις οποίες στηρίζεται, αντιμετωπίζει τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην ιστορία της, σε ένα σκηνικό παγκοσμιοποίησης, που επιβάλλει επαναπροσδιορισμό των συσχετισμών.

Ο ρόλος του δημοσιογράφου σε καιρό οικονομικού «πολέμου». Ποια είναι η θέση του δημοσιογράφου, σε μια εποχή που καλείται να παίξει ρόλο παράγοντα-ρυθμιστή εθνικών αλλά και διεθνών σχέσεων και ποια πρέπει να είναι η στάση του όταν έρχεται αντιμέτωπος με κρίσιμα κοινωνικά θέματα που ξεσπούν ξαφνικά και επηρεάζουν τον κόσμο για πολλά χρόνια; Γνώριζαν τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης για το έλλειμμα της Ελλάδας και την επερχόμενη κρίση πριν τον Ιανουάριο και αν ναι, γιατί αποσιώπησαν γεγονότα και προβλέψεις; Η Ελλάδα εμφανίζει ομοιότητες με αυτό που συμβαίνει στην Ιρλανδία ή στην Πορτογαλία;

Ερώτημα 1ο: Μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης το 2008 ή το 2007 η πορεία της χώρας μας ήταν ομαλή; 

Ερώτημα 2o:  Μήπως ακριβώς γι αυτό έγινε εύθραυστη και εν τέλει ο αδύναμος κρίκος, ιδανικός στόχος της Αμερικής στην Ευρώπη μέσω των «αξιολογήσεων» και των υποβαθμίσεων που ακολούθησαν από τους αμερικανικούς οίκους πιστοληπτικής ικανότητας από τον Ιανουάριο και μετά; Και που οφείλεται η καθυστέρηση τελικά της Ευρώπης να αντιδράσει, ήταν μόνο γραφειοκρατικά τα εμπόδια, ή μήπως η κρίση οδήγησε τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης με πρώτη τη Γερμανία, από την ιδέα της οικονομική ενοποίησης στον οικονομικό εθνικισμό;


Ιδιωτικός Τομέας & Δημόσιος Ευρωπαϊκός Οίκος Αξιολόγησης

Είναι γεγονός, ότι υπάρχει ευρωπαϊκή ανησυχία αλλά και ορατές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. και μάλιστα το πραγματικό διακύβευμα της σημερινής συγκυρίας δεν είναι η οικονομική κρίση, αλλά αν αυτή θα αποτελέσει την αρχή του τέλους για την Ενωμένη Ευρώπη. Οι σημαντικές αποφάσεις αναμένεται να ληφθούν σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου το Δεκέμβρη αναφορικά με τη στενή εποπτεία για δημοσιονομική πειθαρχία των χωρών-μελών με κυρώσεις για τους "απείθαρχους", ενώ στο «παιχνίδι» θα κληθεί πλέον και ο ιδιωτικός τομέας. Συζητείται μάλιστα έντονα και το ενδεχόμενο δημιουργίας Δημόσιου Ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης ο οποίος όμως θα πρέπει να αποκτήσει και την ανάλογη αξιοπιστία, ώστε να μην υπάρχουν από δω και στο εξής ανεξέλεγκτα στοιχεία που να μπορούν να ορίσουν από τη μια μέρα στην άλλη τις τύχες των λαών και οι πολιτικοί να μην καθίστανται δέσμιοι στα «αμαρτωλά» παιχνίδια των αγορών και των τραπεζικών lobbies.


Ο δημοσιογράφος στη νέα εποχή

Οι δημοσιογράφοι, σε αυτή τη συγκυρία, καλούνται να παίξουν ρόλο-κλειδί απέναντι σε πολύπλοκες εξελίξεις και συχνά αντικρουόμενες έννοιες, μπροστά σε πραγματικές γεωπολιτικές προκλήσεις, οικονομικά συμφέροντα και διεθνείς θεωρίες συνωμοσίας, σε μια Ευρώπη που συνειδητοποιεί ότι δε μπορεί πλέον να προχωρά στηριζόμενη στο ένα πόδι, το νομισματικό, ενώ παράλληλα θα πρέπει να βρεθούν τρόποι σύγκλισης των οικονομιών του Βορρά και του Νότου και να δημιουργηθούν τρόποι ελέγχου των αγορών καθώς και νέα κίνητρα ανάπτυξης και τρόποι αντίστασης στα χτυπήματα των διεθνών οίκων αξιολόγησης. 

O δημοσιογράφος, καθισμένος μόνο, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του, δε μπορεί να έχει σωστή διάσταση της πραγματικότητας, αφού γίνεται δέσμιος της κουλτούρας των ειδησεογραφικών πρακτορείων, τα οποία διέπονται συχνά από συγκεκριμένες αγγλοσαξονικές αρχές και κατευθυνόμενα συμφέροντα τα οποία άλλοτε εκούσια και άλλοτε ακούσια περνούν στον τρόπο σκέψης του. Η διακίνηση φημών μπορεί να προκαλέσει «πυρκαγιά», και μια πυρκαγιά, είτε από αμέλεια είτε από εμπρησμό μπορεί να φέρει την καταστροφή για πολλά χρόνια. Από την άλλη όμως ένας δημοσιογράφος καλείται σήμερα να μιλά ή να σωπαίνει φιλτράροντας μέσα από τη σκέψη του τις «σπίθες» της αλήθειας που προσεγγίζει και αυτές οι σπίθες μπορούν να φέρουν το φως μιας αλήθειας σωτήριας.

Αλήθεια που ήταν τα ΜΜΕ όταν οι αγορές συνωμοτούσαν εναντίον της Ελλάδας; Μήπως με τις φήμες, την άγνοια, τις μεθοδευμένες κινήσεις και την κινδυνολογία τους οδήγησαν την Ελλάδα  βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα; Τη στιγμή που οι πολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη, δεν έχουν ακόμα βρεθεί, δε μπορούμε να αγνοούμε αυτό που συμβαίνει και αυτό που θα συμβεί σε επίπεδο εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο. 

Ακριβώς για το λόγο αυτό χρειάζονται δημοσιογράφοι με ευρωπαϊκή παιδεία και σκέψη ικανοi να ερευνούν, να αναζητούν, να κρίνουν, να συμπεραίνουν, να προτείνουν και να προβάλλουν τα δικαιώματα των πολιτών. Παράλληλα όμως απαιτούνται πολίτες που να είναι διατεθειμένοι να σκέφτονται κριτικά πάνω σε αυτό που συμβαίνει, πέρα από φόβους, ελπίδες, επιθυμίες και προκαταλήψεις. 
Η άγνοια, στην παρούσα συγκυρία, είναι σχεδόν εγκληματική...

Δεν υπάρχουν σχόλια: