English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

10.24.2011

Ι. Τσουκαλάς: «Όλοι πήραμε ένα κομμάτι από το σώμα της πατρίδας!»


Η συνέντευξη με τον καθηγητή Φυσικής Ιωάννης Τσουκαλά και Ευρωβουλευτή της Ν.Δ Δημοκρατίας, έγινε στο Στρασβούργο, στο περιθώριο της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ήταν η δεύτερη, συνάντησή μας, μετά από ένα ολόκληρο χρόνο σημαντικότατων εξελίξεων για τη χώρα μας. Πριν ένα χρόνο μου είχε δηλώσει, πως μόνο με ένα νέο Γουδί κι ένα νέο Ελευθέριος Βενιζέλο, η Ελλάδα θα μπορούσε να αλλάξει ρώτα. Στην παρούσα συνέντευξη  αποδίδει "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι", μιλάει για τρεις δεκαετίες πολιτικού ψέματος, δανεικού χρήματος, υπερκαταναλωτισμού και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος στο όνομα των ιδιωτικών συμφερόντων. Μέσα από ένα λόγο μεστό, γλαφυρό, συμπυκνωμένο, με οξυδέρκεια και πολιτική ενσυναίσθηση, ο Ι. Τσουκαλάς προοιωνίζει τις εξελίξεις για τα επόμενα 30 χρόνια και αποτυπώνει τη μεταμοντέρνα ελπίδα της μετά-κρίση εποχής, πως η Ελλάδα, θα αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες της και θα μεγαλουργήσει από την αρχή.


Παρακολουθήστε τη συνέντευξη εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=BClvv8s4KtI
Παρακολουθήστε εδώ μία ακόμα αποκαλυπτική συνέντευξη με τον καθηγητή κ. Ι.Τσουκαλά το Νοέμβρη του 2010 στο Στρασβούργο: http://www.youtube.com/watch?v=E0CyTDAP-3U&feature=related

Le Regard Cretois: κ. Τσουκαλά, η συζήτησή μας αυτή γίνεται σε μια δύσκολη εποχή για τη χώρα μας, όπου υπάρχει αναβρασμός σε όλα τα επίπεδα όχι μόνο στο οικονομικό αλλά στο πολιτικό και στο κοινωνικό επίπεδο. Ποια είναι η εικόνα που έχετε αυτή τη στιγμή, για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και πως άλλαξαν τα πράγματα τον τελευταίο χρόνο για τη χώρα; 

Ι.Τ.: Ο Ελληνικός λαός βιώνει τα αποτελέσματα ενός γλεντιού που στήθηκε πριν από 30 χρόνια όταν αποφασίστηκε ότι μπορούσαμε να περνάμε καλύτερα από αυτό που μπορούσαμε, τώρα το πάρτι τελείωσε και οι face controllers ζητούν λογαριασμό. Το πάρτι στήθηκε από μια μεταπολιτευτική «ευφορία», η οποία ήταν ανάμεικτη με ένα μεταπολεμικό διακανονισμό των εμφύλιο-πολεμικών ανισοτήτων, δηλαδή για πρώτη φορά χαιρόταν και οι αριστεροί, θεωρούνταν δικαιωμένοι, και γενικώς ένα κλίμα ευφορίας όπου χωρίς σωφροσύνη οι κυβερνήσεις που κυβέρνησαν από το ’82 και μετά ‘έκαναν ένα «απλό διακανονισμό», το μεν ιδιωτικό τομέα τον έκαναν να ανήκει στο δημόσιο, το δε δημόσιο το δώρισαν στους φίλους τους, το δε ελληνικό λαό τον συνήθισαν να αμείβεται περισσότερο από την εργασία τους, με δανεικά χρήματα που συνεχώς δανειζόμασταν. Αυτή ήταν μια τακτική που ίσως δικαιολογεί την αχαρακτήριστη φράση, «μαζί τα φάγαμε», και αν δε τα φάγαμε κι αν δεν τα φάγαμε, που δε νομίζω ότι τα φάγαμε όλοι μαζί, νομίζω ότι τα ανεχθήκαμε, ο καθένας με τον τρόπο μας, ο καθένας με τη μικρή του συμβολή, όλοι πήραμε ένα κομμάτι από το σώμα της πατρίδας μας. 

Le Regard Cretois: Ωστόσο δε νομίζετε ότι υπάρχουν στοιχεία που σήμερα ενισχύουν ότι δεν έχει αλλάξει αυτή η νοοτροπία ακόμα και σήμερα, όπως π.χ. εξακολουθεί να ισχύει η ατιμωρησία των πολιτικών, η απαλλαγή τους από σκάνδαλα και η παραγραφή οποιουδήποτε αδικήματος ακόμα και όταν σχετίζεται με κατάχρηση εξουσίας και δημοσίου χρήματος;

Ι.Τ. Αυτό είναι ακριβώς όπως το λέτε και εγώ θα έλεγα ότι υπάρχουν τρεις συνιστώσες, τρεις αιτίες που ταλαιπωρούν την συνείδηση και την ψυχή των Ελλήνων, και ναι λείπει η στοιχειώδης αποκατάσταση ενός στοιχειώδους αισθήματος δικαιοσύνης, όπως το αναφέρατε το δεύτερο που τους ταλαιπωρεί είναι ότι δεν πιστεύουν αυτοί που προκάλεσαν αυτήν την κατάσταση μπορούν και να τη θεραπεύσουν, εκ του οποίου προκύπτει το τρίτο, που σημαίνει, ότι δεν πιστεύουν ότι παρ’ όλες τις θυσίες, κάτι θα γίνει. Αυτό το μείγμα είναι εκρηκτικό και ώρες-ώρες σκέφτομαι και δεν ξέρω ποιο να λυπηθώ περισσότερο. Άραγε είναι πιο δυστυχής ο άρρωστος μοναχικός απελπισμένος γέρος, ή άραγε είναι πιο άσχημα ο νέος που δε βλέπει κανένα μέλλον μπροστά του. Ήρθε ο καιρός να δούμε το «τέρας» στα μάτια, πρέπει να γίνει τρόπος-νόμος να βοηθηθεί εκείνο τους υγειές κομμάτι των ανθρώπων που και ανιδιοτέλεια διαθέτουν και ικανότητες διαθέτουν, για να σωθεί ότι υπάρχει περίπτωση να σωθεί για τα επόμενα 30 χρόνια που θα διαρκέσει η δοκιμασία της χώρας μας. 

Le Regard Cretois. Και τι πιστεύετε για τους νέους που φεύγουν για πάντα στο εξωτερικό, ποια είναι άποψη σας για το φαινόμενο αυτό; 

Ι.Τ.: Με κάνει πάρα πολύ σκεπτικό το γεγονός αυτό, δεδομένου του ότι οι νέοι μπορούν να μας σώσουν. Στις αρχαίες φυλές τα πράγματα γίνονται ακριβώς αντίστροφα. Θυσιάζονται οι γέροι για να σωθούν οι νέοι. Χωρίς νέους, η φυλή δεν έχει μέλλον. Και επειδή για τα καμώματά μας, μας κατηγορούν σήμερα οι νέοι ας μη ξεχνούν ότι πολλά επενδύσαμε επίσης επάνω τους, απλώς η γονική οικογενειακή αγάπη μεγάλωσε ευνούχους και έσφιξε με την αγάπη της, όπως τελικά σφίγγει ο κισσός το δέντρο που τελικά πνίγει. Αυτά που κάναμε υπέρ των παιδιών μας, ήταν πολλά, ήταν υπερβολικά πολλά. Συνηθίσαμε τα παιδιά να ζουν σε ένα επίπεδο που σήμερα δε μπορούν να το πετύχουν μέσω της δουλειάς τους. 

Le Regard Cretois: Επομένως πως βλέπετε να εξελίσσονται τα πράγματα για τον τόπο μας για τα επόμενα τριάντα χρόνια, όσο δηλαδή, όπως αναφέρατε προηγουμένως θα διαρκέσει η δοκιμασία αυτή

Ι.Τ.: Ποτέ δε θα υπάρξει ξανά η ευωχία που καταναλώσαμε αγαθά όπως τις δεκαετίες 1980-2008. Οι Έλληνες θα ζήσουν στερημένα και όταν ζήσουν στερημένα θα μεγαλουργήσουν πάλι. Αν επιλέγω αυτό το σκοτεινό τοπίο, δεν το επιλέγω για να καταλάβουμε όλοι όμως, ότι τα «ψέματα τελείωσαν», ότι πρέπει να δούμε το πρόσωπό μας στον καθρέφτη και να αναγνωρίσουμε ότι σήμερα, είμαστε ότι λέει ο Δ. Σαββόπουλος, «Είμαστε δεν είμαστε, τίποτα δεν είμαστε μπρε». Από αυτό το μηδενικό σημείο πρέπει να αρχίσει η μεγάλη έγερση. Και η μεγάλη έγερση δε θα προέλθει από την κοινωνική, ατομική και την επαγγελματική υστερία, θα προέλθει από τη συνειδητοποίηση, ότι ναι, μπορούμε να το κάνουμε και μολονότι οι «φίλοι» μας που μας δάνειζαν, θέλουνε τα όβολα τους πίσω και θα τα πάρουν , εμείς έχουμε μια ευκαιρία, να απαλλαγούμε από αυτά που μας ταλαιπωρούν και το πρώτο που μας ταλαιπωρεί δεν είναι το πολιτικό προσωπικό. Είναι το βαθύ ελληνικό κρατικό μόρφωμα που είναι ο κύριος εχθρός της κοινωνίας και τι περίεργο αποτελείται από εμάς τους ίδιους!

Δεν υπάρχουν σχόλια: