English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

12.28.2011

Χαρρυ Κλυνν: "Ο Γελωτοποιός της Ρωμιοσύνης"

Είναι ο άνθρωπος που έχει πει πως «Oι Έλληνες δεν ξέρουν τι θέλουν και δε θα ησυχάσουν ποτέ αν δεν το αποκτήσουν», πως η «η δημοκρατία σου δίνει το δικαίωμα να πεις αυτό που σκέπτεσαι, ακόμα κι όταν δεν είσαι σε θέση να σκέπτεσαι», πως «ο νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο ευρώ στην τσέπη του». Είναι ο άνθρωπος που μας έχει χαρίσει απλόχερα γέλιο χωρίς όμως να μας στερεί τη δυνατότητα κριτικής μέσω της καυστικής του σάτιρας και των εύστοχων πολιτικών του παρατηρήσεων. ο Xάρρυ Kλυνν είναι ένα μοναδικό φαινόμενο στο χώρο του θεάματος. Δεν ανήκει στο θέατρο, ούτε στην πρόζα, ούτε στην επιθεώρηση κι ας γεμίζει θέατρα, δεν ανήκει ούτε στη μουσική. Tο μόνο στοιχείο που τον συνδέει με τους παραπάνω χώρους του θεάματος είναι η ανάγκη του να βρίσκεται μπροστά σε ζωντανό κοινό. Θυμίζει περισσότερο ένα αρχαίο Έλληνα, ένα Σάτυρο ή ένα αριστοφανικό ήρωα που δεν έχει ανάγκη καμιά απολύτως ταμπέλα για να σταθεί απέναντι στο κοινό του και να μεταφέρει τα δικά του μηνύματα. Για να ταρακουνήσει τις συνειδήσεις που βαυκαλίζονται στον ύπνο του δικαίου, όπως το "δαιμόνιο" του Σωκράτη. 

[Παρακολουθήστε εδώ τη συνέντευξη που παραχώρησε στο Channel 4U το καλοκαίρι του 2011, στο Ηράκλειο: http://www.youtube.com/watch?v=5CVsLCf07hY]

Σύντομο βιογραφικό 

Γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης στις 7 Μάη του 1940 από φτωχή οικογένεια Πόντιων προσφύγων, τον Νίκο και την Κυριακή Τρανταφυλλίδη. Εξαιτίας δυσμενών οικονομικών συνθηκών ωθείται στην εργασία από την ηλικία των 5 χρόνων. Παράλληλα φοιτεί στο Δημοτικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο Kαλαμαριάς και αργότερα στο Πέμπτο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Η συμμετοχή του σε μια βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη αλλάζει την ζωή του, καθώς εκτός από το πρώτο βραβείο "κερδίζει" την πρόταση του Οικονομίδη να τον ακολουθήσει στην Αθήνα. ’ Έτσι για τρία χρόνια ο Οικονομίδης υπήρξε δάσκαλος και οδηγός του. Παράλληλα με τις δραματικές σπουδές στην σχολή του Π. Kατσέλη εμφανίζεται περιστασιακά σε κοσμικά κέντρα όπως το «Kάστρο», ο «Bράχος», το «Tροκαντερό», το «Aλσος», και το «Γκρην Παρκ». Στην συνέχεια άρχισε να δουλεύει σε διάφορες ταβέρνες, αναψυκτήρια και σε καμπαρέ, που ανθούσαν εκείνη την εποχή, για μια τριετία ως πρώτος νουμερίστας και παρουσιαστής προγράμματος. Μετά τη συμμετοχή του σε δυο ταινίες («Γάμος αλά Ελληνικά» και «Τα 201 Καναρίνια») στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις στα θέατρα Ακροπόλ και Χατζηχρήστου άρχισε να γίνεται πιο γνωστός.

Το 1964 ταξιδεύει για μερικές εμφανίσεις στο Μόντρεαλ. Αυτή η περίοδος της ζωής του κράτησε 10 χρόνια όπου δούλεψε στις HΠA και στον Kαναδά, σε κέντρα τις Ελληνικής διασποράς, σε καφεθέατρα ως stand up comedian, ως ηθοποιός σε underground παραστάσεις και παράλληλα ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων. Συνεργάζεται επίσης για πολλά χρόνια με το περιοδικό «Playboy», την εφημερίδα «Daily Worker», το «Village» και το «On the duble». Στο Σικάγο παντρεύεται την γυναίκα του Χαρίκλεια και αποκτά τα 2 πρώτα από τα 3 του παιδιά. Την περίοδο αυτή του προτάθηκε να παίξει και στη γνωστή ταινία «Καμπαρέ», την οποία προσφορά τελικά δεν δέχτηκε.

Γυρίζει στην Eλλάδα το χειμώνα του 1974 και πρωτοεμφανίζεται στις μπουάτ της Πλάκας, στον «Aιγόκερω» και μετά στο «Zυγό» και τη «Διαγώνιο». Ύστερα δούλεψε στα νυχτερινά κέντρα «Διογένης», «Δειλινά» και «Στορκ». Αρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για Δέσιμο», που κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρεία Columbia το φθινόπωρο του 1976. Αυτός και οι υπόλοιποι δίσκοι του κρατάνε για χρόνια τις πρώτες θέσεις στα δισκογραφικά charts και οι ταινίες του σπάνε όλα τα ρεκόρ των εισιτηρίων.Οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση του χαρίζουν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας σύμφωνα με την AGBκαι οι παραστάσεις του στα θέατρα Ορφέας, Αλσος, Δελφινάριο και Μινώα κ.α. καταρρίπτουν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ.Άλλες μεγάλες του αγάπες η ζωγραφική και το ποδόσφαιρο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: