English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

12.09.2011

«CIA: Ο απόρρητος φάκελος για τον Ανδρέα»

Η διπλωματία των ΗΠΑ και η ταυτότητα της Ελληνικής Πολιτικής του Ανδρέα Παπανδρέου

Σε μια εποχή που οι ηγέτες και οι ηγετικές προσωπικότητες, κυρίως στην πολιτική, αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση, ένα νέο βιβλίο, γραμμένο μετά από πολύχρονη έρευνα, από τους Μάριο Ευρυβιάδη, διδάσκων Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, και τον Μιχάλη Ιγνατίου, ανταποκριτή του τηλεοπτικού σταθμού Μega και των εφημερίδων Έθνος και Ημερησία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, έρχεται αν όχι να ανατρέψει την πρόσφατη ιστορική πραγματικότητα, τουλάχιστον έτσι όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, σίγουρα όμως να επιβεβαιώσει τους πιο κρυφούς μας εφιάλτες, αναφορικά με τον τρόπο που λειτουργούν και κινούνται οι μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α.


[Παρακολουθήστε τη τηλεοπτική συνέντευξη του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου στο Channel 4U Κρήτης εδώ:http://www.youtube.com/watch?v=MJ06kznBDcI&feature=youtu.be ]

«CIA: Ο απόρρητος φάκελος για τον Ανδρέα»


"Επικίνδυνος, απρόβλεπτος, παρανοϊκός, καιροσκόπος, πανούργος, αλλοπρόσαλλος, παθολογικός ψεύτης" είναι μόνο μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς που επί τρεις δεκαετίες επιφύλασσαν σε απόρρητα τηλεγραφήματα και εκθέσεις Αμερικανοί αξιωματούχοι, διπλωμάτες και το σύνολο των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Το βιβλίο του Μιχάλη Ιγνατίου αποκαλύπτει γιατί ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρούνταν το «μαύρο» πρόβατο για τη Δύση. Γιατί επίσης, η πλειονότητα όσων έπαιρναν αποφάσεις στο αμερικανικό σύστημα, θεωρούσαν τον Έλληνα πολιτικό ότι έπασχε από νεύρωση διπλής ταυτότητας και πως η αντιαμερικανική του ρητορική έφτανε τα όρια της ψύχωσης. Μάλιστα το 1967, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Ατσεσον, αρθρογραφώντας στους «Νew Υork Τimes» είχε αποκαλέσει τον Γεώργιο και τον Ανδρέα Παπανδρέου «ο τρελός γέρος και το νεαρό κάθαρμα», δείχνοντας μόνο ένα μικρό δείγμα της αντιπάθειας των περισσότερων Αμερικανών αξιωματούχων απέναντι στον Γεώργιο και τον Ανδρέα Παπανδρέου που συχνά έφθανε σε σημείο φανατισμού, σε όλη τη διάρκεια της ταραγμένης δεκαετίας του ΄60.

Γιατί όμως η CIA όμως, βάσει του προφίλ που είχε δημιουργήσει για τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον θεωρεί ως "παρανοϊκό", "νευρωτικό" αλλά ωστόσο "ευφυή" και ικανό παραπλανήσει τους πάντες και να με τις ρητορικές και οργανωτικές του ικανότητες, την πολιτική του οξύνοια και τις λαοφιλείς ριζοσπαστικές του ιδέες; Ως οραματιστής μιας διαφορετικής Ελλάδας, είχε τη φήμη του σκληρού στο εξωτερικό, αλλά και του ανθρώπου που μπορούσε να σαγηνεύσει το λαό προκειμένου να πετύχει τους στόχους του. Ένας συνδυασμός, αναμφίβολα, επικίνδυνος για τα δεδομένα των ΗΠΑ. Μάλιστα λίγο πριν τις εκλογές του 81 οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν με τρόμο το ενδεχόμενο ανάληψης της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου, καθώς τον θεωρούσαν εξαιρετικά επιβλαβή για τα αμερικανικά συμφέροντα, σε σημείο που να εξετάζεται το ενδεχόμενο πραξικοπήματος. Παράλληλα, προτιμούσαν, να κερδίσει τις εκλογές του 81 ο Ράλλης ενώ θεωρούσαν σταθεροποιητικό παράγοντα στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας, μόνο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τελικά η ειρωνεία είναι ότι, όπως αποδεικνύουν ο Μιχάλης Ιγνατίου και ο Μάριος Ευρυβιάδης στο βιβλίο τους, η «ψύχωση» του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν ο αμερικανικός φόβος και διήρκεσε όσο και η πολιτική πορεία του Ανδρέα. 


Η έρευνα στα αρχεία της CIA

Οι συγγραφείς του βιβλίου μιλώντας για το πόσο επίπονη έρευνα βρίσκεται πίσω από τη συγκεκριμένη προσπάθεια, αλλά και το πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν η πρόσβασή και η μελέτη των αμερικανικών αρχείων της CIA υποστηρίζουν πως η πρόσβαση δεν είναι ποτέ εύκολη, πως η έρευνα για τον Ανδρέα Παπανδρέου κράτησε πολλά χρόνια και πως η CIA πολύ δύσκολα αποχαρακτηρίζει τα έγγραφα της. Ωστόσο, μέχρι να επιτευχθεί η πρόσβαση στο πρώτο έγγραφο πέρασαν πολλά χρόνια και το κόστος της έρευνας ήταν πολύ υψηλό Για να κάνει κανείς την δουλειά του ερευνητή πρέπει να έχει επιμονή και υπομονή. Εάν απουσιάζουν αυτά τα δύο στοιχεία, ο ερευνητής εγκαταλείπει σηκώνοντας τα χέρια ψηλά. Ωστόσο ότι το βιβλίο έτυχε θετικότατης υποδοχής από τους αναγνώστες παρά την οργή που εξέφρασαν διαβάζοντας το περιεχόμενο των τηλεγραφημάτων, συναίσθημα άλλωστε που ήταν υπαρκτό και στους συγγραφείς. Ο Μάριος Ευρυβιάδης μάλιστα υποστηρίζει πως μια τέτοια έρευνα θα μπορούσε να λάβει χώρα μόνο στην Αμερική, γιατί μόνο εκεί, το νομικό καθεστώς του Κογκρέσου επιτρέπει την έρευνα σε αρχεία, με το νόμο για την Ελευθερία στην Πληροφόρηση (Freedom of Information Act) ο οποίος χρησιμοποιείται από ερευνητές για να αποχαρακτηρίζουν απόρρητα έγγραφα. Το κράτος δηλαδή μπορεί να βοηθήσει, οποιοδήποτε μη Αμερικανό πολίτη, να ερευνήσει υλικό που έχει αποχαρακτηριστεί, εφόσον βέβαια η έρευνα είναι έχει ένα συγκεκριμένο αντικείμενο και σκοπό. Ωστόσο ο χαρακτηρισμός κάποιων εγγράφων ως απόρρητα γίνεται ακριβώς για να προστατευτεί η πηγή και ο τρόπος με τα οποία περισυλλέγη η πληροφορία ή το «απόρρητο» έγγραφο.

Παρόλα αυτά, δεν είναι είδηση ότι οι κυβερνήσεις προστατεύουν τα έγγραφα τους και δεν επιθυμούν να βγαίνουν τα άπλυτά τους στη φόρα. Για παράδειγμα, στην περίπτωση των διαρροών του διαδικτυακού ιστότοπου Wikileaks, οι Αμερικανοί ισχυρίζονται ότι τα έγγραφα είναι προϊόντα κλοπής. Κατηγόρησαν ήδη γι' αυτό ένα λοχία του αμερικανικού στρατού ο οποίος εάν καταδικαστεί δεν θα ξαναβγεί από την φυλακή μέχρι να πεθάνει. Οι νόμοι στην Αμερική είναι πολύ αυστηροί για όσους δημοσιεύουν απόρρητα τηλεγραφήματα. Ο Μ. Ιγνατίου υποστηρίζει οι Αμερικανοί δεν χαρίζουν έγγραφα, κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να σταματήσουν τους ερευνητές. Θυμώνουν όταν χάνουν. όμως πως βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας κατάφερε την πρόσβαση σε σημαντικότατα έγγραφα για την Ελλάδα, την Κύπρο, την Τουρκία και άλλες χώρες αν και πως ωστόσο σέβονται το αποτέλεσμα όταν χάνουν, παρά το γεγονός ότι παλεύουν για χρόνια για να αποτρέψουν τον αποχαρακτηρισμό των εγγράφων. Μάλιστα, πρόσφατα οι ερευνητές έλαβαν μετά από προσπάθεια 20 ετών να κρατηθεί ως απόρρητο, ένα έγγραφο του Κίσιγκερ με ημερομηνία 10 Μαρτίου 1975 το οποίο ζήτησαν στο τέλος της δεκαετίας του '80!

Τελικά όμως ένα ντοκουμέντο όπως το συγκεκριμένο βιβλίο μπορεί να αλλάξει τη γνώση μας για καθοριστικά ιστορικά γεγονότα της Ελληνικής ιστορίας, όπως το Πραξικόπημα των Συνταγματαρχών του 1967 ή και άλλα γεγονότα αναφορικά με την πολιτική πορεία του Ανδρέα Παπανδρέου; Σύμφωνα με τους συγγραφείς, μάλλον επιβεβαιώνει τις ιστορικές υποθέσεις πολλών ετών αφού και οι δύο αναφέρουν την επιμονή των Αμερικανών διπλωματών να παρουσιάζουν ψυχασθενή τον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ αυτό ήταν ακόμα ένα διπλωματικό «όπλο», προκειμένου να τον οδηγήσουν στην τρέλα αφού και ο ίδιος γνώριζε πως στο πολιτικό του πορτραίτο, που διάβαζαν όσοι ασχολούνταν με την Ελλάδα, από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών μέχρι τους χαμηλόβαθμους διπλωμάτες, την πιο σημαντική θέση κατείχε η πληροφορία του διπλωμάτη Οουενς ότι ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ κυριαρχείτο από παράνοια. Μάλιστα, σύμφωνα με το Μάριο Ιγαντίου, το συγκεκριμένο έγγραφο διαβάστηκε από τον ίδιο, λίγες μέρες πριν την εκλογική του νίκη, τον Οκτώβριο του 1981, και αυτό το έγγραφο επηρέασε την πολιτική του ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, ενώ όταν οι Αμερικανοί συνειδητοποίησαν ότι ο Ανδρέας δεν ήταν αυτός που έλπιζαν, τον έβαλαν στην γωνία και αποφάσισαν να του φορτώσουν όλα τα δεινά της Ελλάδας, ακόμα και το πραξικόπημα των συνταγματαρχών.

Οι σχέσεις Αμερικής-Ελλάδας τα τελευταία τριάντα χρόνια ήταν πελατειακές και η Ελλάδα ήταν πάντα το θύμα, και μάλιστα αυτή που έδειχνε υποχωρητική στάση, σύμφωνα με τους ερευνητές. Όσες φορές οι κυβερνήσεις της, προσπάθησαν να αντιδράσουν, δυστυχώς έχασαν, αφού η σχέση ήταν πάντα εις βάρος της Ελλάδας και προς όφελος της Αμερικής, η οποία όταν έπρεπε να βοηθήσει την Ελλάδα της γύρισε την πλάτη. Ενώ όσοι έχουν πρόσβαση στα αμερικανικά έγγραφα γνωρίζουν καλά την ευθύνη την Αμερικανών για τα πραξικοπήματα στην Ελλάδα όπως και στην τουρκική εισβολή εναντίον της Κύπρου. Τόσο, ο Μ. Ευρυβιάδης όσο και ο Μ. Ιγνατίου υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ μπορούσαν να αποτελέσουν ανάχωμα στην επεκτατική πολιτική της Τουρκίας που οδήγησε στην εισβολή στην Κύπρο. Αντίθετα τις έκαναν πλάτες για να επιτύχει τους στόχους της και στη συνέχεια βοήθησαν για να παγιωθεί η κατοχή και, αλλά πάνω απ' όλα βοήθησαν τις προσπάθειες επιβολής ανθελληνικών λύσεων. Η Αμερική δεν φέρθηκε στην Ελλάδα ως φίλη και σύμμαχο χώρα. Την χρησιμοποίησε και την εγκατέλειψε, ενώ προς διερεύνηση θα πρέπει να τεθεί και το γεγονός ότι τα προβλήματα της Ελλάδας με γειτονικές χώρες διογκώθηκαν όταν ανέλαβε ρόλο διαιτητή η Ουάσιγκτον.


Αναφορικά με το Κυπριακό, αλλά και τις φωνές που ακούγονται τον τελευταίο καιρό, τόσο από την Ευρώπη, όσο και από την Αμερική για επίλυσή του, ο Μ. Ευρυβιάδης και ο Μ. Ιγαντίου υποστηρίζουν πως είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή να επέλθει ουσιαστική επίλυση, γιατί εάν ήταν γνήσιες οι προσπάθειες και οι πρωτοβουλίες θα είχαν επιτύχει. Ο στόχος είναι να κυριαρχεί η Τουρκία στο βόρειο τμήμα που σήμερα κατέχει ο τουρκικός στρατός και την ίδια στιγμή να ελέγχει και τις ελεύθερες περιοχές. Δεν είναι δυνατόν να απαιτούν την υποταγή του 82% του πληθυσμού στις ορέξεις και τις διαθέσεις του 18%. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας έδειξε περισσή καλή θέληση αλλά οι Τούρκοι δεν του έδωσαν κανένα περιθώριο για συμβιβασμό. Στοχεύουν στην προσωπική του ταπείνωση με την υπογραφή συμφωνίας που θα εξυπηρετεί μόνο την Τουρκία. Έκανε οδυνηρές παραχωρήσεις για να επιτύχει λύση. Δέχθηκε την παραμονή των εποίκων, αποδέχθηκε την εκ περιτροπής προεδρία. Και όμως οι Τούρκοι δεν ανταποκρίθηκαν, αντίθετα του δείχνουν καθημερινά ότι πρέπει να παραχωρήσει και άλλα προνόμια στους Τουρκοκύπριους. Οι Τούρκοι δεν έχουν κάνει το παραμικρό για να μειωθεί έστω και στο ελάχιστο ο κατοχικός στρατός. Η σημερινή πρωτοβουλία των Ηνωμένων Εθνών θα "επιτύχει" μόνο εάν κάνει και άλλες παραχωρήσεις ο κ. Χριστόφιας. Εάν συμβεί αυτό έρχεται το τέλος του Ελληνισμού στην Κύπρο.

Αναφορικά με το αν η Ελλάδα σήμερα μπορεί να εκμεταλλευτεί τους φυσικούς πόρους που διαθέτει ώστε να βγει νωρίτερα από τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει τα τελευταία χρόνια, αλλά κυρίως τη λιτότητα που επιβάλλουν οι όροι του Μνημονίου; Οι συγγραφείς θεωρούν πως την παρούσα στιγμή δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια εάν υπάρχουν φυσικοί πόροι. Και η ημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες δεν έκαναν σοβαρές έρευνες για να επιβεβαιωθούν οι φήμες και τελικά εάν οι φυσικοί πόροι βρίσκονται στο Αιγαίο η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να τους εκμεταλλευθεί. Υπάρχουν αξιωματούχοι στην σημερινή κυβέρνηση που προωθούν την συνεκμετάλλευση του (υποτιθέμενου) πλούτου του Αιγαίου. Η συνεκμετάλλευση, εάν δεν ξεκαθαριστεί η πολιτική πτυχή, σημαίνει παράδοση ελληνικού εδάφους και απλά θα δώσει το πράσινο φως για "οικονομική κατοχή" των νησιών του Αιγαίου. Για να ξεπεραστεί η κρίση, που προκλήθηκε από τους πολιτικούς, πρέπει να βάλει πλάτη ο λαός. Αλλά για να βάλει πλάτη ο λαός πρέπει να τιμωρηθούν όσοι τον έφεραν σ' αυτή την άθλια οικονομική κατάσταση, όσοι αναμείχθηκαν στα σκάνδαλα, όσοι έκλεψαν. Και αυτοί είναι πολλοί. Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση δεν έχει κάνει την παραμικρή κίνηση για τιμωρία των ενόχων. Για όσο διάστημα συμβαίνει αυτό, ο λαός δεν θα κάνει την προσπάθεια και είναι δικαιολογημένος. Ο πολιτικός κόσμος δεν έχει πείσει ότι άλλαξε.

Στο ερώτημα ποια είναι η εικόνα της Ελλάδας σήμερα στην Αμερική, η απάντηση είναι πως στα μάτια των Αμερικανών παραμένει ένας "προβληματικός σύμμαχος". Η γραφειοκρατία αντιμετώπιζε πάντα εχθρικά την Ελλάδα εκτός από το διάστημα της διακυβέρνησης της χώρας από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Η χώρα είχε γίνει ένα ξέφραγο αμπέλι για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Έλληνες πολιτικοί απαξίωσαν την Ελλάδα και όσοι ζουν σήμερα στο εξωτερικό, ειδικά όταν ξεκίνησε η κρίση, ένιωθαν ότι οι πολίτες των άλλων χωρών ένιωθαν λύπη γι' αυτούς. Η Ελλάδα έχει μετατραπεί από τους πολιτικούς σε μία αδύναμη χώρα, η οποία δεν έχει υπόληψη στο εξωτερικό.


Δεν υπάρχουν σχόλια: