English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

1.09.2012

"Φτερά" έκανε το μοναδικό δώρο του Πικάσο στη χώρα μας

Το σενάριο της κλοπής ενός ή περισσοτέρων έργων τέχνης μας είναι γνωστό. Όχι από τις ταινίες του Hollywood, ούτε από τη σκωπτική ματιά του Ζυλ Ντασσέν στο "ΤΟΠ ΚΑΠΙ" με την αλησμόνητη Μελίνα Μερκούρη. Ο τόπος μας λεηλατήθηκε όσο κανένα άλλον, ειδικά από "φιλότεχνους" και "φιλέλληνες" και σήμερα που κινδυνεύει η εθνική ακεραιότητα, τέτοιες διεκδικήσεις φαίνεται να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Αυτό που συνέβη όμως χθες τα ξημερώματα, στην Εθνική Πινακοθήκη, παρά τις άλλες προτεραιότητες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή και το γεγονός ότι ο Έλληνας ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει για πάντα τις επικουρικές συντάξεις και το 13ο  & 14ο μισθό, είναι σίγουρα κινηματογραφικό σενάριο από το μέλλον!  Κάτω από τη μύτη του φύλακα της Πινακοθήκης, με τη μέθοδο του ριφιφί, "έκαναν φτερά" στην κυριολεξία, η ελαιογραφία, το «Γυναικείο Κεφάλι» του Πάμπλο Πικάσο, το μοναδικό έργο του ζωγράφου που υπήρχε στην Πινακοθήκη και το οποίο μάλιστα είχε δωρήσει ο ίδιος το 1949, δέκα χρόνια αφότου το φιλοτέχνησε - και «Μύλος» του Ολλανδού Πιετ Μοντριάν και ένα έργο σε χαρτί του ιταλού Guglielmo Caccia (Moncalvo).  Τα έργα εκτιμούνται στο ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ. 
Μοναδικό στοιχείο του εγκλήματος.... ένας χαρτοκόπτης με τον οποίο ο δράστης, ενδεχομένως, έκοψε το περίγραμμα των δύο πινάκων. Μεγάλο ερωτηματικό όμως παραμένει πως είναι δυνατόν ο δράστης να γίνει αντιληπτός από το φύλακα και να μη συμβεί το παραμικρό, έφυγε σαν "κύριος" από εκεί που μπήκε. ο Ο φρουρός πάντως είπε πως ο "δράστης δεν ήταν οπλισμένος, ούτε τον απείλησε, απλώς μόλις τον είδε πέταξε έναν από τους πίνακες του Μοντριάν και προσπάθησε να φύγει από τον ίδιο χώρο από τον οποίο είχε εισβάλει στην Πινακοθήκη»".  Έτσι ο φύλακας δεν κατάφερε να δει τον τρόπο διαφυγής του. Μάλιστα οι έρευνες της αστυνομίας στρέφονται και στο ενδεχόμενο δράσης διεθνούς κυκλώματος αφού οι πρώτες ενδείξεις κάνουν λόγο για παρόμοια στοιχεία με την κλοπή που σημειώθηκε το Μάη του 2010 στο Παρίσι, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. 

Τα στοιχεία κάνουν λόγο για το πως η μεγάλη κλοπή αυτή, θα μπορούσε και να είχε αποφευχθεί αν υπήρχε καλύτερη εκτίμηση των δύο εξωτερικών συναγερμών που σήμαναν στην Εθνική Πινακοθήκη, ο πρώτος στις 8.00 η ώρα το βράδυ της Κυριακής και ο δεύτερος λίγη ώρα αργότερα. Και οι δύο θεωρήθηκαν «άνευ σημασίας» και δεν οδήγησαν σε καμία ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας. Παρότι ο εσωτερικός ιδιωτικός φρουρός, που είχε βάρδια στην Πινακοθήκη επικοινώνησε με το επιχειρησιακό κέντρο της εταιρείας security, η οποία έχει αναλάβει τη φύλαξη μόλις χτύπησε και σ' αυτήν ο συναγερμός, όπως και στην Άμεση Δράση, που μετέβη στην Πινακοθήκη, το περιστατικό αποδόθηκε σε... πουλιά, που είχαν χτυπήσει στα παράθυρα με αποτέλεσμα την ενεργοποίησή του!

Εκ των υστέρων οι αξιωματικοί της ΕΛΑΣ εκτιμούν ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για κινήσεις αντιπερισπασμού των δραστών, είτε απλώς για αποτυχημένες προσπάθειές τους να απομονώσουν τα καλώδια του εξωτερικού συναγερμού. Τελικά οι ληστές παραβίασαν μια γυψοσανίδα στην πλευρά όπου βρίσκεται η καφετέρια της πινακοθήκης και πέρασαν από εκεί στην αίθουσα όπου βρίσκονταν τα έργα. Όταν τελικά γύρω στις 4.45 τα ξημερώματα ξανακτύπησε ο εσωτερικός αυτή τη φορά συναγερμός ο φύλακας,που βρισκόταν στο ισόγειο του κτιρίου, στην αίθουσα με τις οθόνες από τις κάμερες ασφαλείας, αντέδρασε νωχελικά, επηρεασμένος από τις προηγούμενες φορές. Μπήκε στην κυρίως αίθουσα της Εθνικής Πινακοθήκης, όπου είδε τον δράστη να επιχειρεί να κλέψει τον πίνακα του Πικάσο και τους δύο του Μοντριάν.

Φυσικά το θέμα δεν είναι τόσο απλό. Γιατί πως μπορούμε να διεκδικήσουμε σήμερα το παραμικρό, αν μετά στόματος του ίδιου του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστου Παπουτσή, δηλώνεται πως θα πρέπει να "επαναπροσδιοριστούν οι όροι  ασφάλειας της Εθνικής Πινακοθήκης", αφού ο ίδιος  χαρακτήρισε ως  "ανύπαρκτους τους κανόνες ασφαλείας που έχει η Εθνική Πινακοθήκη" και "υπήρξε ολιγωρία από την πλευρά του υπαλλήλου της ιδιωτικής ασφάλειας,  ο οποίος ήταν μέσα στο Μουσείο κι ότι ενώ άκουσε τέσσερις με πέντε φορές το συναγερμό να χτυπάει, ενημέρωσε την αρμόδια ιδιωτική ασφάλεια, που φυλάσσει το Μουσείο και προφανώς η αντίδρασή του ήταν πάρα πολύ καθυστερημένη". Αλήθεια, το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει ευθύνη για τους "ανύπαρκτους κανόνες ασφαλείας;" Με ποιο επιχείρημα μπορούμε σήμερα να διεκδικήσουμε τους χαμένους θησαυρούς αυτού του τόπου, αν δεν υπάρχει έστω η ασφάλεια της φύλαξης τους; 

Επιτέλους, πότε θα μάθουμε να προστατεύουμε αυτόν τον τόπο; Είτε πρόκειται για τέχνη, είτε για πολιτική, είτε για οικονομικές διαπραγματεύσεις, είτε για υγεία, παιδεία και πολιτισμό, πότε θα πρέπει να καταλάβουμε πως δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάνουμε, να στερούμαστε ότι δικαιωματικά μας ανήκει, όχι ως ύλη, μας ως αξιοπρέπεια! Ευτυχώς πάντως που δε ζει ο Πικάσο, για να δει πόσο καλά προστατεύσαμε το δώρο του.  


Δεν υπάρχουν σχόλια: