English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

1.14.2012

Λαβυρίνθων Δεσμώτες

Η αλήθεια μας, μάσκα της πιο μεγάλης αυταπάτης
το σκληρό κέλυφος που ζητάμε σα νεοσσοί, απεγνωσμένα
να μας προστατέψει, ενώ εκείνο μεταλλάσσεται διαρκώς.
Η ζητιάνα με τα κουρέλια και τα λασπωμένα σανδάλια
που ονειρεύεται τη λευκότητα του φωτός, κάθε μέρα
και την ένωση σκόρπιων πετάλων, ως άλλο εκατόφυλλο ρόδο.


Χαμένοι στο πολύβουο πλήθος, μακριά… μέσα στο αίμα μας
σε τόπους άδειους, επειδή η καρδιά άδειασε
κύμα το κύμα μετρούμε τα σκοτάδια και το χρόνο
κρατώντας σφιχτά το δίχτυ του φόβου στους ώμους, 

μόνο να μην φανούμε γυμνοί στο κρύο
κι ας πεθαίνει η ουσία κάτω από μύριες επιστρώσεις.


Προσδοκίες, εντολές, ονόματα, μνήμες χαμένες,
προδομένες αγάπες, φιλίες-αγκάθινα στεφάνια.
Γελαστήκαμε! Η αλήθεια δεν είναι κρυμμένος θησαυρός
ούτε νησί πιο πράσινο από τ΄άλλα, ούτε δρόμος χωρίς επιστροφή
Η αλήθεια είναι ο ασταμάτητος καλπασμός των αλόγων
άπιαστος, άχρονος, αδάμαστος, απρόβλεπτος, ανυπέρβλητος!

Παρουσίες-απουσίες κομματιάζουν αναίμακτα το ζητούμενο
και ρίχνουν ως αγκίστρι στα χέρια μακριά σχοινιά,
σχίστηκαν οι λέξεις, άχρωμες κραυγές βουίζουν σαν άνεμος
και το ξωτικό που εναλλάσσει τις μάσκες, κρυφογελά διαρκώς.
Η αλήθεια είναι η ροή ορμητικού ποταμού, δε φυλακίζεται
δεν επιστρέφει και κάθε στιγμή είναι μια άλλη σύνθεση.

Μάσκες που εκπορνεύεστε την προδοσία τη νύχτα
του φθινοπώρου τα φυλλώματα σας παρασέρνουν
και εκλιπαρείτε την αθανασία να σας δοθεί χωρίς τίμημα.
Αλίμονο σ’ εκείνους που ποτέ δεν πόθησαν το φώς
και τρισαλίμονο σε κείνους που πίστεψαν ότι το βρήκαν,
για πάντα φυλακισμένοι στην εικόνα, ως άλλοι Νάρκισσοι.

Κρατώντας ψηλά τα λάβαρα της άρνησης της ειμαρμένης,
η αλήθεια που αναζητούμε είναι πάντα μέσα μας
ο κήπος των ευχών και των τεράτων η άβυσσος,
της Αριάδνης μίτος μυθικός σε δαιδαλώδες πέρασμα
που μόνο σε χέρια ανδρείου ανδρός, ανοίγει δρόμο.
Όχι ενός, ούτε για πάντα, ο λαβύρινθος ποτέ δεν είναι ίδιος!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

I read the Poem of Truth for the first time and I get all kinds of feelings and thoughts. I have read some poetry in my life, but most of the times I find it vacuous. Your poems are loaded with meaning. They generate for me a joyful feeling of flying in the wind with lots of emotions and thoughts. I am never satisfied with reading your poetry once. I have to come back to the poems again, and again, and again. Every time there is a new emergence which is unique, as it is the first time I read a poem.

The picture of an eagle flying over the Labyrinth toward the sun rise, is a vey emotional compliment....