English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

1.05.2012

H "έξοδος" και η "πίσω πόρτα"

Aποχωρεί τελικά ο Γιωργάκης μετά τις επερχόμενες εθνικές εκλογές ή είναι πάλι κανένα από τα  «επιτυχημένα αστεία του», όπως αυτό με το δημοψήφισμα; Ή μήπως οι προθέσεις του για άμεση εκλογή υποψηφίου πρωθυπουργού, από την ΚΟ ή άλλο κομματικό όργανο, όπως είπε στο Πολιτικό Συμβούλιο, είναι κάποιος «δελφικός χρησμός» που θα τον κατανοήσουμε εκ των υστέρων ή δε θα κατανοηθεί ποτέ; Το γεγονός ότι, δεσμεύθηκε «να μην είναι υποψήφιος πρόεδρος ή πρωθυπουργός χωρίς δεύτερες ή πονηρές σκέψεις», επιβεβαιώνει ότι διακυβέρνησε κυρίως με «δεύτερες και πονηρές σκέψεις», αλλά αφού φεύγει "χωρίς δεύτερες ή πονηρές σκέψεις", όλα καλά, δεν τρέχει τίποτα. Επειδή μας έβαλε στο μνημόνιο χωρίς αιδώ, χωρίς ντροπή, χωρίς διαπραγμάτευση, επειδή τρία εκατομμύρια Ελλήνων ζουν στα όρια της φτώχειας και επειδή η υγεία και η παιδεία έχουν τα μαύρα τους τα χάλια από τις περικοπές και τις ελλείψεις, ε δεν έγινε και τίποτα, σωστα; Επειδή κάθε μέρα οι άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια για να ζήσουν, γίνονται όλο και περισσότεροι κι επειδή τα νιάτα αυτού του τόπου ξενιτεύονται κάθε μέρα, ε δεν έγινε και τίποτα ! Σημασία πάνω από όλα έχει αυτή τη στιγμή, έχει να φύγει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα ένας Παπανδρέου. 

Και σα να μην έφτανε ο καημός μας για τον αποχωρισμό από τον άνθρωπο που μας έβγαλε από τη «βαρβαρότητα» με το «σοσιαλισμό» και μας οδήγησε στη βαρβαρότητα ενός ιστορικού μέλλοντος που κινείται προς τα πίσω, προέκυψε και παραπονάκι από το Γιώργο στο παρά πέντε, ότι ο ο διευθυντής του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, Σταύρος Ψυχάρης «του ξεκίνησε προσωπικό πόλεμο εναντίον του επειδή είχε ζητήσει, λέει, από την Εθνική Τράπεζα, δάνειο 10 εκατομμύριων ευρώ, το οποίο τελικά η εφημερίδα δεν έλαβε». Ο Σταύρος Ψυχάρης με επιστολή του, αναφέρει πως «πράγματι ο ΔΟΛ ζήτησε από την Εθνική το δάνειο, το οποίο η τράπεζα επισήμως αρνήθηκε να δώσει ενώ ανεπισήμως μας είπε ότι δεν την άφησε το Μαξίμου να το πάρουμε». Όσον αφορά το δάνειο, ο ΔΟΛ ζήτησε και πήρε από την Εθνική δάνειο ύψους 19 εκατ. ευρώ βάζοντας ως υποθήκη (sale & lease back) το ακίνητο που στεγάζεται επί της οδού Μιχαλακοπούλου, αξίας 35 εκατ. Ευρώ, ενώ συνέχεια επανήλθε, ζητώντας πρόσθετο δάνειο 10 εκατ. Ευρώ, το οποίο και δεν έλαβε επειδή η διοίκηση της Εθνικής, ζήτησε πρόσθετες εξασφαλίσεις. Ο ΔΟΛ δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις πρόσθετες απαιτήσεις και δεν έλαβε το δάνειο»

Τις σχέσεις ΜΜΕ και πολιτικής εξουσίας τις γνωρίζαμε πολύ καλά, όπως και τις διαπλοκές που γίνονται στο σκοτάδι της παραπληροφόρησης αυτού του λαού, το μέγεθος όμως της διαπλοκή που διογκώνεται ανεξέλεγκτα σαν το δημόσιο χρέος, το ανακαλύπτουμε κάθε μέρα από την αρχή. Γιατί, πέρα από την ανάμειξη του πρωθυπουργικού δαχτύλου στα οικονομικά των ΜΜΕ, αν είναι ευσταθούν,  οι ισχυρισμοί του Ψυχάρη, τίθεται θέμα και με την Εθνική Τράπεζα, για το κατά πόσο βρίσκεται αγκιστρωμένη στο δημόσιο, προκειμένου να έχει την εύνοια των αγορών και των ιδιωτών μετόχων, ιδιαίτερα των ξένων που κατέχουν το 50% του μετοχικού της κεφαλαίου. 


Οι ευθύνες των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων που έγραφαν τόσα χρόνια με χρωματισμένο μελάνι, είναι το ίδιο μεγάλες όσων και των πολιτικών που ξεπούλησαν το δημόσιο συμφέρον στο όνομα του ιδιωτικού. Και ναι να στηριχθεί ένα μέσο ενημέρωσης σε καιρούς κρίσης αλλά με ποια ανταλλάγματα; Και γιατί ο τέως Πρωθυπουργός ζήτησε από το διευθυντή του ΔΟΛ, να τον επισκεφθεί από την πίσω πόρτα, όπως αναφέρει ο ίδιος ο Σταύρος Ψυχάρης στην επιστολή του; Ποιους φοβόταν την οργή του λαού, η τη δίψα των δελφίνων υπουργών του, όπως το είχε προειδοποιήσει ο αδερφούλης του; Γνωρίζει ο κ. Παπανδρέου ότι ότνα η διαπλοκή εισέρχεται από την πίσω πόρτα, η διαφάνεια φεύγει από το παράθυρο;

Γιατί, η αλήθεια πάντα αποκαλύπτεται, γιατί κανείς δεν είναι τόσο έξυπνος ή τόσο ικανός ή τόσο μάγκας ώστε να νικήσει το χρόνο, την ιστορία και το συλλογικό νου, που αργά ή γρήγορα φτάνει εκεί που ο ατομικός νους πίστευε, εγωιστικά και ματαιόδοξα, ότι μπορούσε να φτάσει. Η αλήθεια επίσης διαρρέει εύκολα όταν υπάρχουν πολλά ανοίγματα και πίσω πόρτες, είτε πρόκειται για κτίριο, είτε για κόμμα, είτε για κράτος, ενώ στην περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου, η αλήθεια μοιάζει με ένα πυροσβεστήρα που αντί να στραφεί προς την εστία της φωτιάς, κατά λάθος τυφλώνει κατάματα αυτόν που τον κρατά.

Θα πρέπει λοιπόν, για ακόμα μια φορά να προβληματιστούμε, για τη διαχείριση της γνώσης, του δημόσιου χρήματος και των αποφάσεων, από πολιτικούς, ΜΜΕ και τραπεζίτες. Από εκείνους τους λίγους που ξέρουν τα πολλά και βρίσκουν τρόπους επιβάλουν το δικό τους συμφέρον, ως τη μόνη λύση, ως άγνοια ή λήθη για ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο. Αν η ελληνική κοινωνία, δεν αξιοποιήσει τώρα την πολιτική συγκυρία της κομματικής Βαβέλ για να αναπτύξει νέες, υγιείς αντιστάσεις αξιοποιώντας ως θεμέλιο λίθο μιας νέας συλλογικής, συνειδητής δημοκρατίας ό,τι μας έχει απομείνει ως γνώση και επίγνωση,  θα έχει χάσει μια πολύτιμη ευκαιρία για πάντα.  Και η μεταμφίεση των ενόχων δε μπορεί να αλλάξει την ουσία των πραγμάτων! 

Δεν υπάρχουν σχόλια: