English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

2.08.2012

O λύκος και τα πρόβατα!


Τις νύχτες δεν είχε τι να κρατήσει, από που να κρατηθεί
γιατί στο φως, τα σαράκια ροκάνιζαν τα τρυφερά της σπλάχνα
τα ίδια σπλάχνα που κάποτε μια γυναίκα έβγαλε απ' το σώμα της.
Τις νύχτες, ειδικά όταν έχει απόλυτη ησυχία και πανσέληνο
το ανέμελο πρόβατο της αγέλης, γινόταν άγριος λύκος και ζητούσε αίμα...


Κάθε βράδυ η ίδια απόφαση πίσω από το αντιφέγγισμα στα μάτια 
η ίδια ανείπωτη κραυγή, το ουρλιαχτό στο ξέφωτο του δάσους
και κάθε ξημέρωμα τα θεριά εντός να μεταμορφώνονται σε αγγέλους.
Κάποιοι ζήτησαν  τον αντικατοπτρισμό τους σε σπασμένους καθρέφτες
κάποιοι τον ξεπούλησαν και κάποιοι φορέσαν τα προσωπεία χάρτινα.


Ξυπνήσαμε, κοιμόμαστε, ναρκωθήκαμε, βαυκαλιζόμαστε, θα αφυπνιστούμε;
Σιγή ιχθύος! Κάπου στο βάθος ένας αχός-ανάμνηση συνθημάτων παλιών
και κάτι παλιές ξεθωριασμένες φωτογραφίες τρελών προγόνων, χωρίς όνομα
και η φωνή ενός φίλου καλού που στην ανέχεια πάντα βρίσκει τρόπο να ζει
θυμίζοντας εγκαίρως ή ετεροχρονισμένα, πως "ελεύθερος ζεις και χωρίς δεκάρα".

-Τι με κοιτάζεις τρομαγμένος, δήθεν πως δεν καταλαβαίνεις;
-Μη ζητάς απαντήσεις, δεν υπάρχουν! Σημασία έχουν τα ερωτήματα.
Στη νέα τραγωδία, στους νέους αμέτρητους άθλους χωρίς εξιλέωση
οι απαντήσεις είναι πάντα κομμάτια συγκάλυψης ενόχων-δολοφόνων
κι εσύ ζητάς δικαιοσύνη με το σπαθί των ιπποτών μιας άλλης εποχής.

Τι αναισθητικό ρέει στις φλέβες μας σκοτώνοντας τις υποψίες με το φόβο;
Γιατί δε μπορούμε να πάμε το θάρρος πιο πέρα από την ανάγκη;
Μόνο ο λύκος εντός βλέπει τον πόνο ως κομμάτι της ζωής και του έρωτα
όμως τα πρόβατα, με σκυμμένο κεφάλι θρέφονται περιμένοντας τη σφαγή.
Και η σφαγή ποτέ δεν αργεί, για εκείνους που την προσμένουν. Αλίμονο!

Ήσυχοι μέσα στην ηρεμία που δεν τρομάζει, στη σιωπή που δεν προκαλεί
στον αργό θάνατο της μετάλλαξης από τη φύση, στην παρά φύσει σύμβαση
η φτηνή συναλλαγή του "είμαι"με το "έχω", του "μπορώ" με το "αδυνατώ"
και των χιλιάδων νέων αγέννητων ουρλιαχτών με τα γνωστά βελάσματα.
Το κοπάδι που ακολουθεί πιστά τον τσοπάνη  δεν κινδυνεύει από το λύκο!

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Inspirational and liberating. When will enough become enough?

Ανώνυμος είπε...

The revolution will not be televised. However, we need Bouboulina to protect the TV station.