English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

1.05.2014

Ξενιτιά

Στη σχισμή του άχρονου χρόνου,
ένα μικρό κλαδί έρωντα πετιέται μέσα απ΄το βράχο,
για την ξενιτιά την πιο μεγάλη, της καρδιάς
βάρσαμο του θεού, πίσω απ΄τον πόνο….της φυγής..

Κανείς δε γνωρίζει, κανείς δε μπορεί να μάθει
ετούτο το κρυφό μαράζι που σιγοκαίει με τα χρόνια

σπίθα τη σπίθα φουντώνει η μεγάλη πυρκαγιά
και οι μυρουδιές μένουν ακέραιες... να θυμίζουν...


Το σώμα ετούτο γεννήθηκε γι' άλλα χώματα
γι' άλλες πολιτείες κλαίει νυχθημερών η μεγάλη τίγρης
μιλώντας για ήχους που ταιριάζουν σε άλλα τραγούδια
φτιάχνοντας ιστορίες για τη ρίζα... του μισεμού...

Οι αλήθειες αποδήμησαν στα τείχη της Ιεριχούς
κι ό,τι απέμεινε είναι ένα μικρό σεντούκι με μεγάλα όνειρα
στριμωγμένα, τσαλακωμένα απ΄τα χρόνια που έφεραν άλλα,
όμως τον αποχωρισμό ακολουθώ…ως την επόμενη αντάμωση...

-Τι κάνω εγώ μονάχος σε άλλο τόπο;
-Που πάω και πότε θα γυρίσω;
-Τι ψάχνω, για πόσο και με τι αντάλλαγμα;
-Κι αλήθεια ποιό αντάλλαγμα αξίζει τη θυσία;

-Ποιος είναι ο θεός, που στου Οιδίποδα τη μοίρα μ' έριξε;
-Ποιοι Πέρσες βασιλιάδες  χάραξαν το κορμί με ειδώλια;
-Από του πόθου μου το δίχτυ πως να ξεφύγω ενώ διψώ;
-Και πως υπεροχή κι υποταγή, μη γίνουν τα λάφυρα της νοσταλγίας μου;

Το φυλαχτό της μάνας μου μάτωσε με τα χρόνια πάνω στο στήθος
και η εικόνα με την κρυμμένη μητρική ευχή ακόμα ταξιδεύει.
Αιώνες χύθηκαν πάνω μου κι άνομα πάθη και λόγια ανούσια
κι η μέσα φλόγα ακόμα γυρεύει να ενωθεί με τη μεγάλη δάδα…την πατρίδα…

Ο δρόμος της επιστροφής κυλά στην εγκαρτέρηση
ακάνθινο στεφάνι που ματώνει μια καρδιά ανάξια  χάρητος
γιατί σαν το ψωμί μες στο κρασί βουτήχτηκε στην ιερή φυγή
κι ύστερα είδε πως δεν έμενε τίποτα να ζητήσει…παρά μονάχα ίσως, το γυρισμό...

Δεν υπάρχουν σχόλια: